Krullenjongen Willem

“Wat is Hoofdstuk 1 Les 1 van de studie Diergeneeskunde?”, vroeg Willem toen ik op mijn nieuwe werkplek, een soort overheidsboerderij, begon als dierenarts. Dat wist ik natuurlijk niet. “Hoofdstuk 1 Les 1 van de dierenarts is ‘ik ben arrogant’ “, zei Willem. Wat moest ik daar nu op zeggen?

Willem was een oudere dierverzorger, die zichzelf krullenjongen Willem noemde. Niet dat ie op D66 stemde, of krullend haar had. Nee, het woord krullenjongen verwees naar de functie van jongste bediende op de zagerij. Het was de krullenjongen die de houtkrullen mocht opvegen. Dat was Willem, een krullenjongen van eind 50, begin 60, die er duidelijk schik in had om z’n levenslessen door te geven aan de nieuwe generatie medewerkers op de boerderij.

De volgende dag vroeg ik hem: “Willem, weet jij dan wat Hoofdstuk 1 Les 1 is van de studie wijsbegeerte?” Nee, dat wist Willem niet. “Ik weet niets zeker”, zei ik. Ai. Dat was pijnlijk. Willem bleek diep gelovig. Er doemde een diepe kloof op. Voor Willem kwam het paradijs hierna, en ik dacht toen nog dat het geluk binnen handbereik lag in m’n nieuwe functie. Maar de kloof in geloofsovertuiging verdeelde ons niet. De wijs-begeerte wist ons te verbinden.

Zo vertelde Willem ook dat je 3 soorten kippen hebt: de pikkers, de vluchters en de kippen die zich behendig tussen de anderen door bewegen. De pikkers terroriseren de boel. De vluchters houden zich angstig schuil in de nestkast, omdat ze anders voortdurend op hun kop krijgen. Maar de derde groep, daar draait het om. Die zijn verstandiger. De kippen uit de derde groep pikken soms, en ze vluchten soms, maar meestal manoeuvreren ze zich behendig tussen alle perikelen door.

Zo’n ‘kip’ was krullenjongen Willem, of hij wilde graag zo’n kip zijn, dat weet ik niet precies, want hij had zelf ook gezondheidsproblemen gekregen van het gepik. “Ook bij mensen heb je deze 3 types”, zei Willem: “de pikkers, de angsthazen en degenen die zich staande weten te houden tussen alle commotie zonder zich er zelf schuldig aan te maken”. Daar heb ik me rekenschap van gegeven.

Althans, dat heb ik geprobeerd, want helaas viel het kwartje bij mij niet snel genoeg. In mijn korte tijd als dierenarts op de boerderij heb ik me tussen de kippen begeven. Ik heb gepikt en ik ben gevlucht. Ik dacht dat ik me wel staande zou weten te houden, maar ik heb het niet gered. Eerlijkheid duurt het langst, leerde ik vroeger, maar hier, op mijn nieuwe werkplek, bleek eerlijkheid slechts een ultrakort leven beschoren.

Toch denk ik graag terug aan krullenjongen Willem. Hij vroeg me een keer wat ik het liefst had: dom of lui. “Heb je levier een medewerker die dom is of één die lui is?” Ook dat wist ik niet. Willem zelf vond dat het antwoord afhing van het soort werk dat de medewerker moest doen. Voor mij viel de keuze op dom, want als iemand echt lui is, is ie ook te lui om z’n verstand te gebruiken om met weinig inspanning veel werk te verzetten. Dat was Willem dus, niet lui en niet dom. Iemand die je wist uit te dagen om over dingen na te denken die van pas konden komen om te overleven in een kippenhok.

Willem had z’n levenslessen zelf dus ook niet cadeau gekregen. Ik vroeg hem een keer waarom hij zich toch steeds op z’n kop liet zitten door een paar pikkers. “Dat heb ik mezelf ook vaak afgevraagd”, zei Willem. “Ik weet het niet”.

Ik had Willem graag nog willen vertellen van mijn ervaring als bokser op de sportschool. Boksen was de perfecte sport voor een student als ik die de hele dag bezig was met studeren. Tijdens het boksen hoefde ik niet of nauwelijks meer na te denken. Je kreeg gewoon net zo lang klappen tot je je verdediging weer op orde had. En zo is het ook als je gepikt wordt. Je kunt er kracht uit putten. Je kunt er een sport van maken om ervoor te zorgen dat je zwakke plekken niet langer uitgebuit worden. Breng je verdediging op orde, Willem. Uiteindelijk zul je ze dan zelfs de meeste erge pikkers de baas zijn, zelfs als je slechts een krullenjongen bent.

No votes yet.
Please wait...
Dit bericht is geplaatst in Discriminatie, Waarden met de tags , , , . Bookmark de permalink.

Één reactie op Krullenjongen Willem

  1. Marc schreef:

    Naar dit stukje verwijs ik in een ‘visie’ op het functioneren van de NVWA.

    No votes yet.
    Please wait...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

NB: Save msg in mail before submitting (to m.b.m.bracke @ gmail . com) * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.