Verontwaardiging over undercoveropnamen in Belgisch slachthuis

Verontwaardiging

Er is ophef ontstaan over undercoveropnamen van mishandeling van varkens in een Belgisch slachthuis. De beelden zijn inderdaad tamelijk misselijkmakend. Vooral de doodsstrijd van een varken dat verdrinkt in een heet-waterbak van 60 graden Celsius, nadat het blijkbaar de CO2 gasverdoving en het verbloeden had overleeft. Walgelijk.

Maar waar ik hier ook aandacht voor wil vragen zijn een paar zorgpunten die wat minder opvallen, maar misschien niet minder belangrijk zijn.

Directie vrijuit

Allereerst is daar natuurlijk de opstelling van de directie. Die beweert, zoals te verwachten viel, dat ze van niets wist. In Nederland komt dat mechanisme ook voor. Ik ben daar persoonlijk mee bekend. Het gemak waarmee de ogen ‘gesloten’ en verantwoordelijkheid afgeschoven worden is walgelijk. Ik hoop dat het in dit geval tenminste voor één keer anders zal uitpakken voor de directie en het tussenliggende management.

Rode kaart

Daarnaast viel me op bij het bekijken van de beelden dat er ook Nederlandse varkens illegaal werden geslacht in het Belgische slachthuis. Er werden oormerken afgesneden om te verdoezelen dat de varkens uit Nederland kwamen (op 17 min). Maar die varkens komen daar niet buiten medeweten van de varkenshouder, lijkt me. Nederlandse boeren mogen dan geen weet hebben van wat er in het slachthuis gebeurt, ze weten het blijkbaar wel te vinden voor het afzetten van hun ‘illegale’ varkens. Ik hoop dat de sector zelf de moeite zal nemen om te achterhalen wat hier aan de hand was. Dit ‘lek’ moet gedicht worden. Wat mij betreft zal het de eerste openlijke rode kaart zijn die de nieuwe LTO-voorman in Nederland gaat uitdelen.

Hier niet

Tot slot kwam op het RTL4 journaal van 23 mrt (op 18 min) een woordvoerder van de Nederlandse slachters vertellen dat degelijke misstanden in Nederland niet voor kunnen komen (zie ook hier en hier). Het is hier immers allemaal veel beter geregeld, maar daarbij blijft het vooralsnog bij vage, oncontroleerbare beweringen. De Nederlandse organisatie die achter de onthullingen zat is daar ook nog niet zo zeker van. Zij wijst naar mogelijke problemen in pluimveeslachterijen.

Beetje hypocriet

Op zo’n moment is de veehouderijsector blijkbaar plots vol lof over ons controleapparaat. Maar het contrast is groot met de mate waarop de sector gewoonlijk negatief oordeelt over de NVWA (het controleapparaat van de overheid) en de staatssecretaris. Dat lijkt een nogal ambivalente opstelling die niet erg geloofwaardig overkomt. Als je als sector echt sterk wilt overkomen kun je twee dingen doen: Meewerken aan wetgeving en de handhaving daarvan, of niet. In dat laatste geval kun je beter pleiten voor juridische stappen tegen de actiegroep en het aanscherpen van wetgeving (Ag-gag) om deze gasten als terroristen aan te merken. Dat zou meer in lijn zijn met het eerdere beleid van de sector.

Kiezen

Kortom, het wordt wel eens tijd dat de sector een duidelijke keuze maakt. Aan welke kant van de geschiedenis wil ze zichzelf graag geplaatst zien? Dat voorkomt verontwaardiging in de toekomst. Tenminste als ze de juiste keuze maakt.

Verontwaardiging rode appel met worm

Burger

En wat doe je nu ondertussen als verontwaardigde burger?

Je zou je schouders erover kunnen ophalen in de (weinig) ‘geruststellende’ gedachte dat er nog zoveel ergere dingen zijn op deze wereld. En waar zouden we ons ook nog druk over maken? Wij zijn toch bijna het gelukkigste volk ter wereld! Nou ja, daarom dus.

Je zou op een diervriendelijke politieke partij kunnen stemmen. Maar ja, dierenwelzijn is niet het enige wat ons stemgedrag bepaalt. En we hebben net gestemd. Massaal hebben we  juist die politieke partijen gesteund die de komende 4 jaar uit alle macht zullen proberen het deksel op de snelkookpan te houden. Dus dat schiet ook niet op.

Trend

Dan zit er dus niets anders op dan trendvolger te worden. Het is tegenwoordig namelijk steeds meer gebruikelijk om dierlijke producten (een tijdje) af te zweren. Door flexitariër te worden bijvoorbeeld, of een vegan challenge te doen. Hoe minder dierlijke producten je zelf gebruikt hoe minder je zelf medeverantwoordelijk bent voor dit soort misstanden. Tegelijkertijd geef je een krachtig signaal af dat je vindt dat het wel eens genoeg geweest moet zijn. Daarmee help je ook de boeren die het beste met hun dieren voorhebben en die de grootste moeite zullen hebben om hun collega’s ervan te overtuigen om de juiste keuze te maken. Gemakkelijk is het allemaal niet. Maar het is wel de juiste weg naar een wereld zonder varkens die verdrinken in de heet-waterbak van onze economie. Zonder verontwaardiging.

Dit bericht is geplaatst in Perceptie, Waarden met de tags , , , . Bookmark de permalink.

2 reacties op Verontwaardiging over undercoveropnamen in Belgisch slachthuis

  1. Marc schreef:

    Veehouders hebben nog wel eens een hekel aan vegetariërs. Ze ervaren het als een bedreiging wanneer mensen minder vlees, zuivel en eieren willen eten. Maar dat is de grootst mogelijke vergissing. De grootste bedreiging voor veehouders is niet de consument die bewust kiest voor verantwoord voedsel.
    De grootste bedreiging is juist de consument die onbekommerd consumeert. Want die faciliteert precies het soort afnemer dat zonder scrupules de duimschroeven maar blijft aandraaien. Die voortdurend eist dat de boer meer en meer moet produceren tegen een zo laag mogelijke prijs. Die ook zonder problemen bulk uit het buitenland importeert als het daar voordeliger is. Daardoor zijn boeren gedwongen dingen te doen die ze zelf eigenlijk ook helemaal niet willen. Dat is uiteindelijk een doodlopende weg. Alleen zal het nog wel even duren voordat dit besef tot in de haarvaten van de veehouderij zal zijn doorgedrongen.
    Vegetariërs/flexitariërs zijn dus niet de grootste bedreiging. Zij zijn juist een kans, een uitdaging voor de sector. Want velen laten zich graag overhalen om weer te gaan consumeren, als ze er maar op konden vertrouwen dat de problemen met dierenwelzijn, milieu en volksgezondheid op een nette manier worden opgelost. En ‘vanzelf’ gaat dat niet gebeuren. Integriteit en ransparantie zijn daarbij de ‘toverwoorden’.

  2. Marc schreef:

    De Volkskrant wilde weten wat het effect was van vleesschandalen op ons eetgedrag en ging daarvoor bij Nederlandse experts te rade. “Mondjesmaat; kortstondig; statistisch verwaarloosbaar – dat was tot nu toe het effect van voedselschandalen. Dat zeggen achtereenvolgens een hoogleraar consumentengedrag, een consumptiesocioloog en een econoom varkensproductie”. Mijn eerste reactie toen ik dat las was er één van: ‘Kijk, wij sussen weer’.
    Dan de Belgen: Een ander artikel in dezelfde krant meldt namelijk dat de Belgische minister direct het slachthuis heeft gesloten, dat de slachtsector daar zelf nu pleit voor cameratoezicht inclusief ter beschikking stelling voor controle, en zegt een woordvoerder: “Het is te gemakkelijk om nu te zeggen: dit zijn enkelingen die de boel verzieken”. Een dergelijke slagvaardige houding zou je in Nederland niet zo snel zien. Maar bij ons zijn de belangen dan ook veel groter en hopelijk is het hier ook beter geregeld. Maar laat dat dan overtuigend zien, zou ik zeggen. Vertel dan dat wij wel al cameratoezicht hebben en dat de beelden door de NVWA kunnen worden ingezien.
    Het Nederlandse stuk ademde dus iets van ‘ach, dit heeft niet zoveel te betekenen’. Het kan ook de journalist geweest zijn die behoefte had aan zo’n verhaalllijn. Want ook de actiegroep Varkens in Nood leek eraan mee te doen. Ook die benadrukte dat het allemaal weinig effect heeft, bijv. op het binnenkomen van donaties.
    Overigens merken de onderzoekers wel op dat het consumentenvertrouwen langzamerhand schade oploopt door dit soort misstanden (eerder deze week werd bijv. ook al gerapporteerd over fraude met bedorven vlees in Brazilië dat o.a. via Nederland de EU was binnengekomen). Dat is ook te merken aan “een sterke beweging richting minder vlees eten, richting flexitarisme … vooral onder jongeren”, zo eindigde het artikel. Wat dat betreft liet de krant een gat open tussen de acute urgentie en de lange termijn. En daarin schuilt het punt van wat ik hierboven heb betoogt. Het wordt toch steeds moeilijker om de ogen te sluiten en mensen hebben handvatten nodig om hier goed mee om te gaan. Mijn suggestie is: Doe eens iets goeds ter compensatie.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

NB: Save msg in mail before submitting (to m.b.m.bracke @ gmail . com) * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.